X
تبلیغات
رایتل

روستای خانقاه

اجتماعیُ فرهنگی ُتاریخیُ مذهبیُ...

خانه تکانی از نوعی دیگر

با نزدیک شدن ایام نوروز در فلات ایران زمین همه به نوعی تلاش  می کنند تا به بهترین شکل به استقبال این ایام بروند. زنان در خانه دست به جابجایی اثاثیه منزل می زنند ، رخت خواب و فرشهار را در معرض نور خورشید قرار می دهند تا نم و میکروبهای انباشته زمستان را نابود کنند، اثاثیه کهنه و نامرغوب را از منزل خارج نمایند به جای آن اثاثیه نو و تازه را جایگزین نمایند . برای فرزندان لباس و پوشاک نو خریداری نمایند . به هر شکلی ممکن سعی می کنند دکراسیون منزل را تغییر دهند . مردان نیز هر چند سال یکبار رنگ و روی اتاق ها را تغییر می دهند و با رنگ جدیدی سیمای خانه را عوض می کنند . همه این ها برای ارضای حس تنوع طلبی انسان است. زیرا که انسان ذاتا از سکوت و یکنواختی بدش می آید و احساس خستگی و افسردگی می کنند و دوست دارد به هر شکل ممکن هر چند گاهی یکبار تغییر در اطراف خود بوجود آورد و به اصطلاح خانه تکانی کنند . .

ساحل افتاده گفت گر چه بسی زیستم                                 هیچ نه معلوم شد آه که من کیستم

موج  خودرفته ای تیز خرامید وگفت                                هستم اگر میروم  گرنروم  نیستم.

اقبال 

اما در کنار این خانه تکانی بیرونی و ظاهری خانه تکانی از نوع دیگری هم داریم خانه تکانی درونی ، قلب انسان محل محبت ، عشق، دوستی، علاقه ، تنفر، دشمنی، کینه ، بخل، حسودی و ... می باشد.

خداوند انسان را به گونه ای خلق کرده است که وجود هر کدام از این صفات برای حیات او لازم و ضروری هستند، هم چنان در وجودش باید محبت و عشق باشد . تا حدودی تنفر و دشمنی هم ضروری است  صفات خیر و شر بصورت بالقوه در وجود

انسان وجود دارند ، این اراده و تصمیم و تدبیر او است که آن ها را بالفعل کرده و به منصه ظهور می رساند، کجا و چه اندازه ابراز محبت نماید و یا  تنفر و دشمنی نماید . این در اختیار و تدبیر اوست اما انسان ها در بعضی از موارد دجار افراط و تفریط می شوند،‌بیش از حد لازم محبت می نمایند و یا دشمنی می ورزند ،‌علاقه نشان می دهند و یا کینه به دل می گیرند . و این عدم تعادل و توازن زندگیش را به مخاطره انداخته است بعضا با عینک بدبینی به دیگران نگاه می کند و آن ها را دشمن خود می پندارد وقتی با چشم دشمن به دیگران نگاه می کند همیشه در کمین آن هاست به عیب جویی آنان می پردازد و درصدد ضربه زدن به آن هاست ، قلبی که غلیان از دشمنی و کینه است قبل از هر چیز به صاحبش ضربه می زند همانند ظرف فلزی پر از اسید است که اسید به تدریج ظرف را می خورد .

پس آیا بهتر نیست که این مواد مضر و هلاک کننده را از قلب و درونمان بیرون بریزیم و کینه ها و دشمنی را به عشق و محبت تبدیل کنیم و دیگران را خواهران و برادران خود به شمار آرویم ، مشکل دیگران را مشکل خود بدانیم و برای رفع آن تا می توان تلاش نماییم .

حدیث پیامبر عظیم الشان(ص) را سر لوحه کار خود قرار دهیم .

« المومنُ للمومنِ کالبنیان یَشُُدُّ بَعضُهُ بعضاً »  مومن برای مومن مانند ساختمانی است که پاره ای از آن پاره دیگر را اُستوار می دارد.

هرکس در اجتماع احساس می کند وظایف و تکالیفی برای اجتماع خود بر دوش داردباید در انجام آن ها کوشا باشد و اگر از انجام آن ها کوتاهی ورزد ساختمان اجتماع را بر سر خود و دیگران فرو می ریزد.

ما خود را پیرو مکتب و مدرسه ای می دانیم که بر در ورودی آن نوشته : رحمه للعالمین».                             

در این ایام درختان درختان و طبیعت را نظاره کنیم که چگونه جامه نو بر تن می کنند تا لبخندی بر لب های ما جاری شود و اندوخته  درونیخود را به میوه ای تبدیل می کنند تا من و تو از آن استفاده کنیم ، خاشع و بی مدعا..پس ما هم این فرصت را مغتنم بشماریم ، هم چنانکه به خانه تکانی بیرون از خود اهتمام می ورزیم لحظاتی هم به خود فکر کنیم ، و مجدداً مورد ارزیابی قرار دهیم، کینه ها، دشمنی ها و تنفرها را از دل برون کنیم و بذر آشتی ومحبت را در آن بکاریم ، تعادل و توازن در زندگی و در ارتباط با دیگران مراعات نماییم .تا اسیش دو گیتی رابرای خود رقم زنیم..

همراه با نوروز در طبیعت در درون نوروزی دیگر بیافرینیم .

پیشاپیش سال نورا تبریک گفته واز خداوند منان سالی سرشار از آرامش و موفقیت  برای همگی مسئلت دارم

                                                                                        اسفند 90 سید فتح اله احمدی

تاریخ ارسال: دوشنبه 22 اسفند‌ماه سال 1390 ساعت 01:58 ب.ظ | نویسنده: مصطفی ویسمرادی | چاپ مطلب 1 نظر